Spreekangst, frustratie en miscommunicatie
De emotionele impact van spraakproblemen en de dagelijkse strijd om te durven blijven praten.
Een kind met een spraakproblemen, wordt regelmatig niet begrepen.
Miscommunicatie ontstaat.
De communicatie stopt.
Dit kan zorgen voor enorme gevoelens van teleurstelling, onzekerheid, boosheid, verdriet of frustratie.
Dit gebeurt dan niet 1x op een dag, maar vele momenten.
Ook niet alleen bij 1 persoon, nee bij al die verschillende personen met wie het kind praat.
En dan niet zomaar 1 dagje, nee weken lang, maanden lang en sommige kinderen zelfs al jaren!
Voortdurende miscommunicatie voor zo’n lange periode met vrijwel iedereen met wie het kind praat, kan leiden tot een pijnlijk verlies van zelfvertrouwen. Wanneer een kind herhaaldelijk niet wordt begrepen, zal het zich misschien sociaal terugtrekken uit de communicatie met anderen. Ze worden stil en voorzichtig. Vanuit een afwachtende communicatiestijl neemt het kind niet zelf meer de regie om te vertellen wat het wil, denkt of voelt. Sommige kinderen ontwikkelen spreekangst, stoppen zelfs grotendeels met praten om afwijzing te voorkomen. Deze kinderen kunnen in een sociaal isolement komen en totaal geen plezier meer beleven aan communiceren. Praten staat voor hen gelijk aan faalervaringen en spanning. Dit kan leiden tot een verhoogd risico op eenzaamheid en een laag zelfbeeld.
Hun juist héle mooie persoonlijkheid, wat ze zó authentiek maakt,
verdwijnt steeds meer naar de achtergrond.
Ze verbergen het.
hun mooie zelf,
en maken zich ‘onzichtbaar’ voor de buitenwereld…
Het vraag echt een enorme moed en doorzettingsvermogen van deze kinderen om toch te durven blijven praten.
Diep van binnen wil het kind waarschijnlijk graag iets vertellen, maar de angst dat het weer een faalervaring kan worden is groot, wat hen uiteindelijk volledig kan blokkeren.
Niet of weinig praten, of gewoon zeggen dat je het antwoord niet weet, voelt veel veiliger voor ze. De communicatieve veiligheid die ze zó nodig hebben. Je hebt dan minder of geen kans op een faalervaring. Het is een vorm van vermijdingsgedrag. De keerzijde hiervan is dat deze kinderen zichzelf niet meer kunnen zijn, zichzelf niet meer uiten, alsof ze zichzelf ‘op slot’ zetten.
Sommige kinderen worden zelfs door hun spraakmoeilijkheden gepest (kinderen doen ze bijvoorbeeld na) en door hun onzekerheid hebben ze vaak moeite om vriendschappen aan te gaan of te onderhouden.
Ernstige spraakproblemen kunnen leiden tot enorme frustratie, sociale isolement en trauma.
Voor jou als ouder (of familielid, leerkracht etc) vraagt het vaak ook extra inspanning om achter te komen wat het kind bedoelt te zeggen. Je wilt het kind (dat zó zijn best doet!) ook zó graag begrijpen of helpen. Soms lukt het een onverstaanbaar woord (of zin) te begrijpen, maar vaak ook niet. Dit kan voor zowel de volwassene als het kind enorm frustrerend zijn.
Daarom is het ontzettend belangrijk spraakproblemen op tijd te herkennen en snel de juiste hulp in te schakelen.
Een logopedist kan het kind spelenderwijs helpen om beter verstaanbaar te worden,
waardoor het weer succeservaringen op kan gaan doen in de communicatie.
Dit brengt een kind spreekplezier en zelfvertrouwen om weer te durven praten!